X
تبلیغات
رایانه - زبان کامپیوتر چیست؟

رایانه

آموزشی

زبان کامپیوتر چیست؟

زبان کامپیوتر


زبان کامپیوتر زبان 0 و 1 است، یعنی: زبان مثبت و منفی یا قطع و وصل. که از آن به زبان ماشین یاد می‌گردد. پس برنامه نویس وقتی دستور العملی را به کامپیوتر دیکته می‌کند، یا همان نرم افزارهای سیستمی و کاربردی را می‌سازد، باید آنها را به همان زبان 0 و 1 تلقین کند، تا برای کامپیوتر قابل درک و فهم باشد و بتواند آنها را اجرا کند.


زبان های برنامه نویسی


1ـ زبان ماشین


با ظهور اولین نسل کامپیوترها برنامه نویس‌ها دستور العمل ها را بر اساس همان زبان 0 و 1، یعنی زبان ماشین، به کامپیوتر دیکته می‌کردند و با آن نرم افزار می‌ساختند، ولی از آنجای که این زبان فقط با اعداد سرو کار دارند، درک آن برای انسان طاقت فرسا و مشکل است، تولید نرم افزار و برنامه نویسی بسیار مشکل و دشوار بود.


زبان اسمبلی


با آمدن نسل دوم کامپیوترها برنامه نویس‌ها برای دیکته کردن دستور العمل‌ها به کامپیوتر از عبارات مخفف شده شبیه زبان انگلیسی استفاده کردند و آن عبارات مخففه را زبان اسمبلی می‌نامند، و با این کار از دشواری برنامه نویسی مقدار کاسته شد؛ چون زبان اسمبلی تا حدودی به زبان انسانها نزدیکتر و برای آنها قابل فهمتر بود. ولی این زبان مستقیماً برای کامپیوتر قابل درک نبود لذا مترجم اسمبلر را اختراع کردند تا زبان اسمبلی را به زبان ماشین ترجمه کند.


اگر چه زبان اسمبلی تا حدودی باعث افزایش سرعت برنامه نویسی شد، ولی هنوز با این زبان برای انجام یک عمل ساده هم باید دستورات فراوانی می‌نویشت.


زبان سطح بالا


با ظهور نسل سوم کامپیوترها، زبانهای سطح بالا به وجود آمدند که به زبان محاوره انگلیسی خیلی نزدیک است و برنامه نویسی با آنها به مراتب از زبان اسمبلی راحتر است از زبانهای سطح بالا به نام ، این زبانها با مترجم به زبان ماشین ترجمه شده و برای کامپیوتر قابل فهم و اجرا می‌گردد.


گرچه زبانهای سطح بالا برنامه نویسی را آسانتر کرده بود، امّا در پروژه‌های واقعی و بزرگ کار با این زبانها، سبب سردرگمی برنامه نویسان و پیچیدگی بیش از حد برنامه‌ها می‌شد، بنا بر این روند تکامل این زبانها نیز ادامه یافت تا این که زبانهای سطح بالای ساخت یافته به وجود آمد.


4 -زبان سطح بالای ساخت یافته


در زبانهای ساخت یافته برنامه‌ها به بخش‌های کوچک‌تر تقسیم می‌گردد و با نویشتن توابع برنامه نویس پروژه‌های کوچک ایجاد نموده و از آنها در پروژه‌های واقعی و بزرگ استفاده می‌کند. زبان C و Pascal و Ada و نسخه‌های متعدد BASIC[1] مانند BWBASIC، QUICK BASIC و TURBOBASIC از این تکنولوژی استفاده می کنند.


زبان ساخت یافته روش موفقی برای حلّ مسائل پچیده است امّا به دلیل جدا بودن داده‌ها از توابع و بخش‌های کوچک‌تری برنامه که داده‌های را پردازش می‌کنند، وقتی حجم داده‌ها زیاد شود نگهداری آنها با مشکل مواجه می‌شود و هر قدر کار با داده بیشتر شود این مشکل افزایش بیشتری پیدا می‌کند، لذا ضرورت در زمینه برنامه نویسی کاملاً ایجاب می‌کند که این مشکل از فرا روی برنامه نویسان مرتفع گردد.


زبان سطح بالای شیء گرا


ضرورت دشواری نگهداری حجم زیاد داده‌ها باعث تحولی دیگری در زمینه‌ای تکنولوژی برنامه نویسی شد و رویش برنامه نویسی شیء گرا را ایجاد کرد. رویش شیء گرا یک رویش کاملاً نوینی است که در آن داده‌ها و دستور العمل‌ها به صورت یک مجموعه بسته‌بندی شده و در هر محل از برنامه که لازم باشد استفاده می‌گردد. در این روش قابلیت خوانایی برنامه بالا و تست، عیب یابی و اصلاح آن آسان است.


در واقع در این روش برنامه نویس با مفهوم شیء سروکار دارد. انسان‌ها، حیوانات، ماشین، قطار، هواپیما و غیره نمونه‌های از مفهوم شیء هستند. هر شیء خصوصیات خاصی دارند و یک یا چند نوع رفتار و عملکرد دارند. برنامه نویس در این روش اشیاء مختلف را در دنیای واقعی بررسی می‌کند و هر آنچه را که در نوع خصوصیات و رفتار یکسانند در یک مجموعه‌ در نظر گرفته و از آن یک کلاس ایجاد می‌کند.


و در حقیقت برنامه از مجموعه‌ای از کلاسهای داده‌ها تشکیل می‌شود.


از معروفترین زبانهای شیء گرا C++ و Smalltalk و  Visual Basic است، البته Visual Basic.6 از تمام امکانات روش شیء گرا برخوردار نیست و لکن می‌تواند بصورت شیء گرا نیز مورد استفاده قرار گیرد، امّا نسخه ‌.Net ویژوال بیسک کاملاً یک زبان برنامه نویسی شیء گرا است.

+ نوشته شده در  90/12/05ساعت 3  توسط سید علی حسینی  |